Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας, οι συγκεκριμένοι αντιδραστήρες ονομάζονται μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες (SMR) και έχουν ισχύ έως 300 MW(e) ανά μονάδα. Είναι προηγμένοι και μπορούν να παράγουν μεγάλη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Επίσης, πολλά από τα πλεονεκτήματά τους συνδέονται άρρηκτα με τη φύση του σχεδιασμού τους. Λόγω του μικρότερου αποτυπώματός τους, τα SMR μπορούν να τοποθετηθούν σε τοποθεσίες που δεν είναι κατάλληλες για μεγαλύτερους πυρηνικούς σταθμούς.

Οι μονάδες των SMR μπορούν να κατασκευαστούν και στη συνέχεια να μεταφερθούν και να εγκατασταθούν στον χώρο, καθιστώντας την κατασκευή τους πιο οικονομική σε σύγκριση με τους μεγάλους αντιδραστήρες ισχύος, οι οποίοι συχνά σχεδιάζονται ειδικά για μια συγκεκριμένη τοποθεσία, οδηγώντας μερικές φορές σε καθυστερήσεις στην κατασκευή. Οι SMR προσφέρουν εξοικονόμηση κόστους και χρόνου κατασκευής και μπορούν να αναπτυχθούν σταδιακά για να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας.

Εξάλλου, μία από τις προκλήσεις για την επιτάχυνση της πρόσβασης στην ενέργεια είναι η υποδομή – η περιορισμένη κάλυψη του δικτύου στις αγροτικές περιοχές – και το κόστος σύνδεσης με το δίκτυο για την ηλεκτροδότηση των αγροτικών περιοχών.

Ένα μεμονωμένο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας δεν πρέπει να αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 10% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος του δικτύου. Σε περιοχές που δεν διαθέτουν επαρκείς γραμμές μεταφοράς και χωρητικότητα δικτύου, οι SMR μπορούν να εγκατασταθούν σε ένα υπάρχον δίκτυο ή απομακρυσμένα εκτός δικτύου, ανάλογα με τη μικρότερη ηλεκτρική τους απόδοση, παρέχοντας ενέργεια χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για τη βιομηχανία και τον πληθυσμό.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους μικροαντιδραστήρες, οι οποίοι είναι μια υποκατηγορία των SMR που έχουν σχεδιαστεί για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια συνήθως έως 10 MW(e).

Οι μικροαντιδραστήρες έχουν μικρότερο αποτύπωμα από άλλα SMR και είναι πιο κατάλληλοι για περιοχές που δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρή, αξιόπιστη και οικονομικά προσιτή ενέργεια. Επιπλέον, οι μικροαντιδραστήρες θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως εφεδρική πηγή ενέργειας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή να αντικαταστήσουν τις γεννήτριες που συχνά τροφοδοτούνται με ντίζελ, για παράδειγμα, σε αγροτικές κοινότητες ή απομακρυσμένες επιχειρήσεις.

Σε σύγκριση με τους υπάρχοντες αντιδραστήρες, οι SMR είναι γενικά απλούστεροι και η έννοια της ασφάλειας για τους SMR βασίζεται συχνά περισσότερο σε παθητικά συστήματα και εγγενή χαρακτηριστικά ασφάλειας του αντιδραστήρα, όπως χαμηλή ισχύς και πίεση λειτουργίας. Αυτό σημαίνει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν απαιτείται ανθρώπινη παρέμβαση ή εξωτερική ισχύς ή δύναμη για την απενεργοποίηση των συστημάτων, επειδή τα παθητικά συστήματα βασίζονται σε φυσικά φαινόμενα, όπως η φυσική κυκλοφορία, η μεταφορά, η βαρύτητα και η αυτοπίεση. Αυτά τα αυξημένα περιθώρια ασφάλειας, σε ορισμένες περιπτώσεις, εξαλείφουν ή μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα μη ασφαλών εκλύσεων ραδιενέργειας στο περιβάλλον και στο κοινό σε περίπτωση ατυχήματος.

Ακόμη, οι SMR έχουν μειωμένες απαιτήσεις σε ενέργεια. Οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που βασίζονται σε SMR ενδέχεται να απαιτούν λιγότερο συχνό ανεφοδιασμό, κάθε 3 έως 7 έτη, σε σύγκριση με 1 έως 2 έτη για τους συμβατικούς σταθμούς. Μάλιστα, ορισμένοι SMR έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν έως και 30 έτη χωρίς ανεφοδιασμό.