«…Η κατάθεση του νομοσχεδίου με το οποίο η εκπροσώπηση της Ιεράς Μονής στην Ελλάδα αποκτά νομική προσωπικότητα στην Ελλάδα και η ομόθυμη στήριξη όλων των κομμάτων ήταν η στιγμή που η ελπίδα επέστρεψε, διότι η Ιερά Μονή Σινά αποτέλεσε σημείο ενότητας του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Ο απανταχού Ελληνισμός έτεινε με την καρδιά του το χέρι του προς την φίλη χώρα της Αιγύπτου για την ανάγκη συνεργασίας και συμπόρευσης με επίκεντρο υψηλά ιδανικά όπως η θρησκευτική ελευθερία», τονίζει ακόμη στην ανακοίνωση, την ώρα που στη Βουλή ψηφίζεται το νομοσχέδιο που συστήνει για πρώτη φορά Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου εν Ελλάδι και προσδίδει νομική υπόσταση στη Μονή.

Ωστόσο, επισημαίνει ότι ακόμα και «αυτή τη στιγμή που η ελπίδα επέστρεψε, που οι προσπάθειες άρχισαν να αποδίδουν, έμελλε ν’ αποδειχθεί για μια ακόμα φορά αληθινός ο στίχος του Δ. Σολωμού “Η διχόνοια που βαστάει, ένα σκήπτρο η δολερή. Καθενός χαμογελάει, πάρ’ το λέγοντας και συ”». Τονίζει ακόμα ότι «ορισμένοι πατέρες της Ιεράς Μονής Σινά προσφέρουν την καλύτερη υπηρεσία σε όσους επιθυμούν να ΜΗΝ τελειώσει ο Γολγοθάς της» και καλεί όλοι «μαζί, ενωμένοι, μακριά από εφήμερους και μάταιους εγωισμούς, να περισώσουμε την Ιερά Μονή. Ας εμπνευστούμε όλοι από την ενότητα που δείχνει η Ελληνική Βουλή από τη μια άκρη ως την άλλη τούτες τις ημέρες για τη διάσωση της Ιεράς Μονής Σινά».

Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Σινά Δαμιανού:

«Το 2012, κατόπιν προσφυγής στην αιγυπτιακή δικαιοσύνη του τότε Δημάρχου της πόλεως της Αγίας Αικατερίνης και του τότε Κυβερνήτη Νοτίου Σινά ξεκίνησε ο Γολγοθάς της Ιεράς Μονής Σινά. Αυτή η ακατανόητη και απολύτως αδικαιολόγητη αμφισβήτηση του από αιώνος καθεστώτος (status quo) της Ιεράς Μονής (το οποίο αποτυπώθηκε και στην απόφαση της UNESCO το 2002 να ανακηρύξει την Ιερά Μονή ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μετά την από 28/5/2025 απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας απειλεί την ίδια την ύπαρξη της Ιεράς Μονής Σινά.

Από εκείνη την ημέρα ξεκίνησε μια τιτάνια προσπάθεια για να διασωθεί η Ιερά Μονή και να διασφαλισθεί το μέλλον της.

Μετά από κόπους πολλούς, η προσπάθεια αυτή άρχισε να αποδίδει. Η κατάθεση του νομοσχεδίου με το οποίο η εκπροσώπηση της Ιεράς Μονής στην Ελλάδα αποκτά νομική προσωπικότητα στην Ελλάδα και η ομόθυμη στήριξη όλων των κομμάτων ήταν η στιγμή που η ελπίδα επέστρεψε διότι η Ιερά Μονή Σινά αποτέλεσε σημείο ενότητας του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Ο απανταχού Ελληνισμός έτεινε με την καρδιά του το χέρι του προς την φίλη χώρα της Αιγύπτου για την ανάγκη συνεργασίας και συμπόρευσης με επίκεντρο υψηλά ιδανικά όπως η θρησκευτική ελευθερία.

Και η φίλη χώρα ανταποκρίθηκε καθώς ο Εξοχώτατος Υπουργός Εξωτερικών της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου θα επισκεφθεί την Αθήνα στις 6 Αυγούστου οπότε δικαίως αναμένουμε το τέλος του Γολγοθά της Ιεράς Μονής.

Και όμως αυτή τη στιγμή που η ελπίδα επέστρεψε, που οι προσπάθειες άρχισαν να αποδίδουν, έμελλε ν’ αποδειχθεί για μια ακόμα φορά αληθινός ο στίχος του Δ. Σολωμού: “Η διχόνοια που βαστάει, ένα σκήπτρο η δολερή. Καθενός χαμογελάει, πάρ’ το λέγοντας και συ”.

Ορισμένοι πατέρες της Ιεράς Μονής Σινά “εκινήθησαν, εβουλεύθησαν, εμελέτησαν την παράδοσιν” με σκοπό όχι να τηρήσουν αλλά πώς θα συνωμοτήσουν για να καταπατήσουν τους Θείους και Ιερούς Κανόνες και τους Θεμελιώδεις Κανονισμούς της Ιεράς Μονής Σινά. Έκλεισα τα μάτια και τα αυτιά μου σε όσα έκαναν ώστε να μην αποσπαστεί η προσοχή μας από τον μείζονα στόχο της διαφύλαξης του από αιώνων καθεστώτος της Ιεράς Μονής. Όμως, πλέον, οι αντικανονικές ενέργειές τους σκανδαλίζουν τον πιστό λαό του Θεού, υπονομεύουν την ενότητα της Αδελφότητας, οδηγούν το Μοναστήρι σε “βαβυλώνια αιχμαλωσία” και, κυρίως, προσφέρουν την καλύτερη υπηρεσία σε όσους επιθυμούν να ΜΗΝ τελειώσει ο Γολγοθάς της Ιεράς Μονής. “Σήμερον ο Ιούδας καταλιμπάνει τον διδάσκαλον και παραλαμβάνει τον διάβολον. Τυφλοῦται τῷ πάθει τῆς φιλαργυρίας, ἐκπίπτει τοῦ φωτός ὁ ἐσκοτισμένος”. Όσα άνευ φόβου Θεού, αιδούς και επίγνωσης πράττουν, συνιστούν ένα πραξικόπημα κατά της Εκκλησίας που δεν θα επιτρέψουμε να έχει τις ολέθριες συνέπειες για την ακεραιότητα και την ενότητα του Ελληνισμού που είχαν άλλα πραξικοπήματα.

Ως πνευματικός τους πατέρας έχω το καθήκον να καταβάλω κάθε προσπάθεια ώστε να κατανοήσουν το λάθος τους και να μην γίνουν πατραλοίες. Κατόπιν προσευχής και με άφατο πόνο καρδιάς, με χέρι τρεμάμενο όχι από το βάρος 91 ετών επίγειας ζωής αλλά από την ευθύνη για το μέλλον της Ιεράς Μονής, οφείλω να πράξω ότι προβλέπουν οι Θείοι και Ιεροί Κανόνες στον συνετιστικό χαρακτήρα των οποίων θα παραδοθούν, ώστε να έχουν την ευκαιρία να μετανοήσουν και έτσι όλοι μαζί, ενωμένοι, μακριά από εφήμερους και μάταιους εγωισμούς, να περισώσουμε την Ιερά Μονή. Ας εμπνευστούμε όλοι από την ενότητα που δείχνει η Ελληνική Βουλή από τη μια άκρη ως την άλλη τούτες τις ημέρες για τη διάσωση της Ιεράς Μονής Σινά.

Ευλογώ πάντας και εύχομαι η χάρη της Αγίας Αικατερίνης και του Θεοβαδίστου Όρους Σινά να σκεπάζουν την πατρίδα μας και τον καθένα ξεχωριστά».