Το ερώτημά του ήταν «δασμοί ή αυτό;» με το εν λόγω «αυτό» να είναι ένα βίντεο από το TikTok, το οποίο είχε ανέβει το περασμένο καλοκαίρι, στο οποίο η αποκλειστικά γυναικεία εκτελεστική ομάδα μιας αυστραλιανής εταιρείας περιποίησης δέρματος τραγουδούσε και χόρευε παιχνιδιάρικα στο γραφείο της. Η σύνδεση ανάμεσα στην επιλογή μιας γυναίκας να αστειευτεί ότι είναι «αφεντικό της Gen Z» και την πιθανή οικονομική καταστροφή λόγω των δασμών δεν ήταν άμεσα προφανής σε όλους, αλλά για αρκετούς άνδρες στο X, που ανήκουν στους κύκλους των incel, η σύνδεση αυτή φαινόταν αυτονόητη.

Ο όρος Incel (μίξη των λέξεων «ακούσια άγαμος») είναι όρος που σχετίζεται με μια κυρίως διαδικτυακή υποκουλτούρα ανθρώπων, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως ανίκανοι να βρουν ερωτικό ή σeξουαλικό σύντροφο παρά την επιθυμία τους, και οι οποίοι μπορεί να επιρρίπτουν την ευθύνη γι' αυτό στις γυναίκες και τα κορίτσια. Η ιδεολογία των incel χαρακτηρίζεται από μισογυνισμό, ο οποίος συχνά εκφράζεται με ρητορική μίσους ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, με βία κατά των γυναικών.

«Πολλοί άνδρες (συγκεκριμένα οι ανύπαντροι, απογοητευμένοι από τη δεξιά και με αρνητική άποψη για τις γυναίκες) έχουν μια αινιγματικά αντίστροφη στάση απέναντι στις γυναίκες στον εργασιακό χώρο», εξηγεί ο συντάκτης σχετικού άρθρου με το παρωνύμιο 'Cartoons Hαte Her'. «Πιστεύουν ότι οι γυναίκες είναι μέρος μιας τάξης καταπιεστών, στην οποία για κάποιο λόγο έχουν παραχωρηθεί άδικα προνόμια, όπως το να προσλαμβάνονται για 'διασκεδαστικές' και 'προσποιητές' δουλειές». Υπό αυτή την οπτική, οι Αυστραλιανές φαίνεται να γιορτάζουν ανάλγητα το προνόμιό τους, βιντεοσκοπώντας τον εαυτό τους να χορεύει.

Αυτή η κοσμοθεωρία θεωρεί τις «διασκεδαστικές» θέσεις εργασίας ως ανώφελες και παραβλέπει την πραγματικότητα της αγοράς εργασίας. Ενδεικτικά, οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία των εργαζομένων στον τομέα της αναψυχής, της φιλοξενίας, της εκπαίδευσης και των υπηρεσιών υγείας, το οποίο αντιπαρατίθεται με την ιδέα ότι όλες οι γυναίκες εργάζονται μόνο σε θέσεις γραφείου ή «email».

Η «ευτυχισμένη ζωή» των γυναικών, η οποία υποτίθεται ότι συνδέεται με κρατικά επιδοτούμενες θέσεις εργασίας, είναι μια άλλη παράμετρος στην ιδεολογία αυτή. «Αυτό το φαινόμενο», αναφέρει ο ίδιος χρήστης του X, «υποστηρίζεται από το κράτος που χρηματοδοτεί την ψευδαίσθηση της ανεξαρτησίας τους μέσω φορολογικών χρημάτων». Στη συνέχεια, την αποκαλεί «αρνητική πορνεία», εξαιτίας της υποτιθέμενης ανακατανομής των χρημάτων των ανδρών για να εξασφαλίσουν την οικονομική αυτονομία των γυναικών, αποστερώντας τους έτσι τη σeξουαλική ανταμοιβή.

Ορισμένοι θεωρούν τους δασμούς ως ένα μέσο αναδιανομής χρημάτων και θέσεων εργασίας από τις γυναίκες στους άνδρες. Υποστηρίζουν ότι οι δασμοί θα προκαλέσουν ύφεση και θα εξαναγκάσουν σε μείωση των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, ενώ ταυτόχρονα οι θέσεις εργασίας στη μεταποίηση θα επαναπατριστούν στις ΗΠΑ, δημιουργώντας έτσι νέες ευκαιρίες για τους άνδρες.

Αυτή η κοσμοθεωρία είναι παραπλανητική. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει μια τάση να συνδέεται η γυναικεία απασχόληση με θέσεις γραφείου, οι γυναίκες παραμένουν σε σημαντικό βαθμό εργαζόμενες σε τομείς όπως η υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση, και άλλες υπηρεσίες που συνήθως θεωρούνται «αναγκαία» και όχι «διασκεδαστικά» επαγγέλματα.

Τα επιχειρήματα σχετικά με τις θέσεις εργασίας στη μεταποίηση και την ύφεση που θα ακολουθήσει από τους δασμούς είναι, επίσης, λανθασμένα. Οι δασμοί πιθανότατα θα οδηγήσουν σε αύξηση των τιμών και θα επιδεινώσουν την οικονομική κατάσταση όλων, με μεγαλύτερο βάρος να πέφτει στις γυναίκες, οι οποίες ήδη κερδίζουν λιγότερα χρήματα από τους άνδρες.

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι γυναίκες επηρεάζονται περισσότερο από οικονομικές κρίσεις, κυρίως λόγω του ανισομερούς καταμερισμού των οικιακών και οικογενειακών ευθυνών. Παρόλα αυτά, οι θυμωμένοι άνδρες στο X δεν έχουν καμία εξήγηση για το γιατί οι γυναίκες δεν «συμμορφώνονται» με την υποτιθέμενη κοινωνική τους «θέση». Αντιθέτως, με την ενίσχυση της απασχόλησης ανδρών και την αναγνώριση των παραδοσιακών ανδρικών ρόλων, πιστεύουν ότι η κοινωνία θα αποκατασταθεί στο σωστό της στάδιο.

Η ιδεολογία αυτή δείχνει ότι οι πραγματικές ανησυχίες των ανδρών έχουν λιγότερο να κάνουν με την οικονομία και περισσότερο με τη διατήρηση ενός παλαιού, πατριαρχικού προτύπου κοινωνικής τάξης.