«Τα χαράματα της Παρασκευής, μετά από την πολύμηνη μάχη που έδωσε με κάθε κύτταρό της, η Klaudia πέρασε στο Φως.

Στο σύντομο πέρασμά της πάνω σε αυτόν τον κόσμο υπηρέτησε ακούραστα την αρμονία και την ομορφιά με τα τραγούδια και τις φωτογραφίες της.

Μητέρα, σύζυγος, καλλιτέχνης και πολίτης του κόσμου, η Klaudia Delmer γεννήθηκε στη Βαρσοβία της Πολωνίας, μεγάλωσε στη Μαδρίτη και σπούδασε στο Mannes College of Music της Νέας Υόρκης. Εκεί γνώρισε την ελληνική μουσική και την ακολούθησε μέχρι εδώ. Εδώ δημιούργησε τον πρώτο της δίσκο Ainola, σε μουσική Νίκου Ξυδάκη και Βαγγέλη Φάμπα και ακολούθησε ο δίσκος Δρόμοι της Θάλασσας σε μουσική του Μίμη Πλέσσα.

Το μεγαλύτερο έργο της ζωής της όμως ήταν τα τέσσερα υπέροχα παιδιά μας που της χάρισαν στιγμές ανείπωτης ευτυχίας όπως η ίδια έλεγε.

Όσο για μένα, έζησα 18 χρόνια με την Klaudia. 18 χρόνια περισσότερα από όσα μου άξιζαν. Ήταν η πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει ποτέ μου, προικισμένη με την πιο ευγενική και ευαίσθητη ψυχή. Συντονισμένη με την ουσία της ύπαρξης, ήξερε πάντα τι ήταν σημαντικό και τι όχι. Η ζωή μαζί της ήταν πάντα εύκολη, όπως θα έπρεπε να είναι κάθε σχέση, χωρίς εντάσεις, εγωισμούς και ταλαιπωρίες.

Εις το επανιδείν αγαπημένη μου. Χίλια χρόνια δεν θα μου έφταναν να σε χορτάσω, αλλά ακόμα και λίγες μέρες μαζί σου φτάνουν να με χορτάσουν για χίλια χρόνια.

Θα την συνοδεύσουμε την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου στις 12:00 στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στη Μαραθόπολη και κατά την επιθυμία της, θα ταφεί στο κοιμητήριο Πετροχωρίου, δίπλα στη μικρή παραλία που τόσο της άρεσε να περπατάει. Αντί στεφάνων τα χρήματα θα δοθούν στο ίδρυμα Θάλπος».

Η σκληρή και άνιση μάχη με τον καρκίνο στο πάγκρεας

Η Κλαούντια Ντέλμερ ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε κλασική μουσική. Η διαδρομή της ζωής της την οδήγησε, τελικά, στη χώρα μας, όπου άρχισε το δημιουργικό ταξίδι της ως ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός – ο Μίμης Πλέσσας ήταν ανάμεσα στους μέντορες αλλά και τους μακροχρόνιους φίλους της. Αξιώθηκε να ανεβεί σε σημαντικές σκηνές, από το Lincoln Center στη Νέα Υόρκη μέχρι το Ηρώδειο στην Αθήνα.

Με απέραντη αγάπη για τη φύση, μαζί με τον σύντροφό της, τον graphic designer Λαυρέντη Χωραΐτη, έχτισαν τη ζωή των ονείρων τους στη Μεσσηνία, σε έναν ελαιώνα, όπου μεγαλώνουν τα τέσσερα παιδιά τους. Εκεί τη συναντήσαμε ως forest bathing instructor πριν από έναν χρόνο, και ζήσαμε μια πρωτόγνωρη εμπειρία ανάμεσα στις υπεραιωνόβιες ελιές της περιοχής, καθώς και τη ζεστασιά της φιλοξενίας τους.

Η ζωή τους ωστόσο ανατράπηκε στο ξημέρωμα του 2025, όταν η Klaudia διαγνώστηκε με καρκίνο του παγκρέατος, μια από τις πιο επιθετικές μορφές του. Η σοβαρή περιπέτεια υγείας της δεν στάθηκε ικανή να την εμποδίσει να συνεχίσει να φροντίζει με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί την οικογένειά της, να δημιουργεί και να ερμηνεύει τραγούδια αλλά και να υποστηρίζει σημαντικούς σκοπούς – πρόσφατα έδωσε μια συναυλία για την Παλαιστίνη στη Μεσσηνία, ενώ εξακολουθεί να διασώζει αδέσποτα ζώα, στην περιοχή της, και να προσπαθεί για την υιοθεσία τους χωρίς την υποστήριξη από επίσημους φορείς.

Στο ξημέρωμα του 2025, η Klaudia διαγνώστηκε με καρκίνο του παγκρέατος, μια από τις πιο επιθετικές μορφές του. Η σοβαρή περιπέτεια υγείας της δεν στάθηκε ικανή να την εμποδίσει να συνεχίσει να φροντίζει με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί την οικογένειά της, να δημιουργεί και να ερμηνεύει τραγούδια αλλά και να υποστηρίζει σημαντικούς σκοπούς

Στο μεταξύ όμως δίνει την πιο άνιση μάχη της ζωής της. Αφού υποβλήθηκε, τον Φεβρουάριο, σε ένα πολύ σοβαρό χειρουργείο όπου αφαιρέθηκε το μεγαλύτερο μέρος του παγκρέατος, μαζί με την πρώτη χημειοθεραπεία οι απεικονιστικές εξετάσεις φανέρωσαν αυτό που κανείς δεν ήθελε να ακούσει: μετάσταση στο συκώτι.

Όπως αφηγήθηκε ο σύντροφός της, Λαυρέντης, σε μια πλατφόρμα crowfunding που έχει δημιουργήσει για την αγαπημένη του και μητέρα των παιδιών τους: «Στο άκουσμα της εξέλιξης αυτής, η Klaudia αποφάσισε κόντρα σε όλα να παλέψει ακόμα πιο σκληρά.

«Από τότε το σώμα της έχει αντέξει δυνατές χημειοθεραπείες, αυστηρή δίαιτα, ακτινοχειρουργικές επεμβάσεις, υπερθερμίες, υψηλές δόσεις βιταμίνης C, ενέσεις με mistletoe, συνεδρίες bioresonance και πολλά άλλα εναλλακτικά πρωτόκολλα.

Παρ’ όλα αυτά η μετάσταση μεγαλώνει και οι καρκινικοί της δείκτες δείχνουν μεγάλη έξαρση της ασθένειας. Η ανάγκη να αναζητήσουμε νέες θεραπείες είναι πιο επιτακτική από ποτέ αλλά τα κόστη όλων όσων έχουν γίνει μέχρι τώρα, εξαιρουμένων των χημειοθεραπειών, δεν καλύπτονται από το σύστημα υγείας και έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις δυνατότητές μας.

Τι έλεγε η Κλαούντια Ντέλμερ για τον καρκίνο

Η μετάσταση μεγαλώνει και οι καρκινικοί της δείκτες δείχνουν μεγάλη έξαρση της ασθένειας. Η ανάγκη να αναζητήσουμε νέες θεραπείες είναι πιο επιτακτική από ποτέ αλλά τα κόστη όλων όσων έχουν γίνει μέχρι τώρα, εξαιρουμένων των χημειοθεραπειών, δεν καλύπτονται από το σύστημα υγείας και έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις δυνατότητές μας. Ζούμε σε μια απομακρυσμένη γωνιά της Πελοποννήσου, στη δυτική ακτή της Μεσσηνίας. Εκεί επιλέξαμε να φτιάξουμε το σπίτι μας, τη ζωή μας κι εκεί βλέπουμε τα τέσσερα παιδιά μας να μεγαλώνουν. Οι υποχρεώσεις όμως της καθημερινότητας είναι πολλές φορές αδιαχείριστες. Τα παιδιά μας είναι 11, 13, 16 και 17 ετών. Όπως είναι φυσικό, με δύο παιδιά στο λύκειο, που ετοιμάζονται για τις εξετάσεις που θα κρίνουν την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο, και δύο μικρότερα παιδιά στο γυμνάσιο και το δημοτικό με τις δικές τους ανάγκες, οι μέρες μας είναι γεμάτες, οι δυσκολίες πολλές και τα έξοδα ακόμη περισσότερα.

Οι γονείς μας έχουν φύγει από τη ζωή με εξαίρεση τον πατέρα της Klaudia με τον οποίο έχουμε κόψει κάθε δεσμό λόγω του απάνθρωπου τρόπου που αντιμετώπισε την κόρη του στο άκουσμα της περιπέτειας της υγείας της. Δίπλα μας όμως είχαμε σε κάθε βήμα τους κοντινούς μας φίλους που οργανώθηκαν ώστε να φροντίσουν κάποιες από τις υποχρεώσεις των παιδιών μας (φαγητά, μετακινήσεις κοκ) όσο εμείς αναζητούσαμε θεραπεία.

Σε αυτή την αναζήτηση πολύ συχνά συναντήσαμε την “Dendritic Cell Therapy”, μια θεραπεία όπου τα κύτταρα του σώματός της θα εκπαιδευτούν ώστε να αναγνωρίζουν τα καρκινικά κύτταρα και να τα εξουδετερώνουν. Η κλινική IOZK στη Γερμανία θεωρείται πρωτοπόρος στην τεχνική αυτή αλλά δεδομένου πως χρωστάμε ήδη ένα σημαντικό ποσό για όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα, το κόστος μιας τέτοιας υποσχόμενης θεραπείας είναι για εμάς απαγορευτικό».