Χαρακτηρίζοντας «προβληματική» την εσωκομματική λειτουργία, «πόσες φορές έχει συνεδριάσει η ΚΕ τους τελευταίους μήνες με τον ίδιο πάντα αναποτελεσματικό τρόπο;» διερωτήθηκε και διαπίστωσε πως «υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία του οργανωτικού και συγκεκριμένα στη 5μελή γραμματεία του και αυτό είναι κάτι σαν κοινό μυστικό». «Έχω την εντύπωση ότι σχεδιάζεται η όποια προσωρινή λύση να δοθεί και πάλι χωρίς να ενημερωθεί η ΚΕ και χωρίς να εγκρίνει τις όποιες αλλαγές. Αυτό δεν είναι αποδεκτό». «Καλώ τον πρόεδρο να πάρει ξεκάθαρη θέση σήμερα» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακόμη άσκησε κριτική στην επιστροφή των Γιώργου Βασιλειάδη και Χρήστου Σπίρτζη στην Πολιτική Γραμματεία, σημειώνοντας πως η κατάσταση «ξεχειλώθηκε έτσι ώστε να επιστρέψει ο Τεμπονέρας στην ΠΓ και ο Τζουμάκας σε θέση στην ΠΓ στην οποία δεν είχε εκλεγεί καθώς κατέλαβε τη θέση του Σπίρτζη όταν αυτός παραιτήθηκε». «Εγώ λέω καλώς επέστρεψαν, όσο περισσότεροι τόσο το καλύτερο, αλλά θα έπρεπε να επιστρέψουν ως απλά μέλη στις οργανώσεις τους. Προσωπικά, από την αρχή ζήτησα τη διεύρυνση της ΠΓ, έτσι ώστε να ανακλά τα δεδομένα όπως αυτά δημιουργήθηκαν μετά τις προεδρικές εκλογές. Αντί αυτού είδαμε κατά παράβαση του καταστατικού, προσθήκες μελών χωρίς καν απόφαση της ΚΕ», σημείωσε.

Από τις βολές δεν γλίτωσε και ο Αλέκος Φλαμπουράρης, καθώς «στην περίπτωση του ινστιτούτου Πουλατζά και τις επιλογές του προέδρου για τη θέση προέδρου του ΔΣ και της Διευθύντριας του Επιστημονικού Συμβουλίου (μιλάω για Φλαμπουράρη και Ρεπούση), είχαμε μια απλή ενημέρωση της ΠΓ χωρίς καμία ψηφοφορία. Δεν φαίνεται να έχουμε καταλάβει τις λάθος τακτικές του παρελθόντος. Το Ινστιτούτο Πουλατζάς, το οποίο χρηματοδοτείται μέσω ΣΥΡΙΖΑ, έχω τη γνώμη ότι θα πρέπει να αναδιοργανωθεί εκ βάθρων έτσι ώστε να αποτελέσει το όχημα προκειμένου να γειωθούμε εκ νέου με το χώρο της αριστερής διανόησης και των πανεπιστημιακών γενικότερα, που ήταν κάποτε για εμάς χώροι προνομιακοί. Αντί αυτού έχω την εντύπωση ότι σπαταλάμε αυτό το κεφάλαιο προκειμένου να κάνουμε “κομματική διπλωματία”», τόνισε ο κ. Πολακης.

Εξίσου αιχμηρός υπήρξε και αναφορικά με το άνοιγμα στα προοδευτικά κόμματα και την συνεργασίας σε ΠΑΣΟΚ, παρατηρώντας πως «αργά αλλά σταθερά οι πολίτες φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται πως το ΠΑΣΟΚ είναι δεκανίκι του Μητσοτάκη αλλά και του συστήματος και αυτός είναι και ο μόνος λόγος που επιβιώνει ακόμη σε διψήφια ποσοστά καθώς μπορεί στο άμεσο μέλλον να χρειαστεί για να συμβάλει στην ισορροπία του συστήματος».

«Σε αυτή την πολιτική συγκυρία, ξαφνικά διαβάζουμε για παρέμβαση του προέδρου στη dnews στην οποία αναφέρει ότι “η πρόταση μας περιλαμβάνει κοινοβουλευτική συμπόρευση, πολιτικό φόρουμ διαλόγου και κοινωνικές συνεργασίες” καθώς και ότι “τελικός στόχος είναι στις επόμενες εκλογές, και κατά την άποψη μου πριν από αυτές να υπάρχει ψηφοδέλτιο και φορέας που θα κερδίσει τον κ. Μητσοτάκη και θα υλοποιήσει την προοδευτική και δημοκρατική αναγέννηση της χώρας”.

Πρόκειται για κίνηση πραγματικά χωρίς προηγούμενο στην ιστορία του κόμματος. Χωρίς καμία απολύτως συζήτηση στα όργανα, χωρίς να έχει τεθεί το θέμα στην ΚΕ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει δημόσια για δημιουργία νέου φορέα προαναγγέλλοντας μάλιστα ότι θα συμβάλει για να μην κατέβει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτόνομα στις εκλογές» υποστήριξε ο κ. Πολακης.

«Και σας ρωτάω, με ποιο ΠΑΣΟΚ θα συμμαχήσουμε συντρόφισσες και σύντροφοι;

Με αυτό που θεωρεί το πρόγραμμα rearm Europe ως πρώτο βήμα και ζητά επιπλέον κεφάλαια ή με κάποιο άλλο φαντασιακό ΠΑΣΟΚ; Με αυτό που θέλει την κατάργηση του άρθρου 16 ή με το υπόλοιπο;Με το ΠΑΣΟΚ που ψήφισε υπέρ των Ωνάσειον σχολείων;» διερωτήθηκε, για να καταλήξει πως «αυτό που έχει ανάγκη η κοινωνία δεν είναι να πέσει ο Μητσοτάκης ως πρόσωπο, αλλά οι πολιτικές της ΝΔ. Υπάρχει έστω μία ή ένας σε αυτή την αίθουσα που πιστεύει ότι αυτό μπορεί να συμβεί με τη δημιουργία κοινού φορέα με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη; Αν υπάρχει, ας σηκώσει το χέρι του αυτή τη στιγμή να τον δούμε».

«Θα μου πείτε, Παύλο η συμπόρευση των λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων έρχεται από την ίδια την κοινωνία, πως εμείς είναι δυνατόν να μην ανταποκριθούμε; Θα συμφωνήσω μαζί σας, εκεί που δεν κάνω πίσω είναι στο ότι οι κανόνες μπαίνουν από εμάς και συμπόρευση χωρίς συγκεκριμένες βασικές προγραμματικές δεσμεύσεις δεν μπορεί να υπάρξει με κανέναν.

Τώρα πέρα από το ΠΑΣΟΚ αν έπρεπε να σχολιάσω τα υπόλοιπα που ακούγονται, θα έλεγα ότι:

1. Με την Πλεύση Ελευθερίας συμφωνώ ότι είναι μάλλον αδύνατον να βρεθούν κοινά σημεία. Σε ποια βάση θα συζητήσουμε με τη Ζωή που γύρναγε την Ελλάδα κάνοντας ομιλίες για την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών και επιχειρηματολογώντας για το πώς αυτή μπορεί να ακυρωθεί; Δυστυχώς Ζωή, νομικός δρόμος για την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανατροπή των κυρίαρχων νεοφιλελεύθερων πολιτικών δεν υπάρχει. Άλλωστε, εμείς δεν θέλουμε να μηνύσουμε το σύστημα, να το ανατρέψουμε θέλουμε.

2. Όσον αφορά στην ΝΑΡ και τους πρώην συντρόφους μας, δεν θα κρυφτώ. Θα μιλήσω ανοιχτά. Το βασικό ερώτημα κατά τη γνώμη μου είναι αν μιλάμε για συμφωνία κορυφής ή αν μιλάμε για στελέχη, λίγα ή πολλά που θέλουν να επιστρέψουν. Αν μιλάμε για συμφωνία κορυφής η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει διαπραγμάτευση για θέσεις και οφίτσια, ευχαριστώ δεν θα πάρω. Το τελευταίο πράγμα που έχουμε ανάγκη είναι η επιστροφή ενός μηχανισμού μέσα στο κόμμα, που τόσο μας στοίχισε. Αν μιλάμε για μια ανιδιοτελή και χωρίς προϋποθέσεις επιστροφή μελών, τότε τους συγχωρούμε για το μεγάλο ατόπημα να αποχωρήσουν κρατώντας τις έδρες τους και καλώς να ορίσουν.

Σε κάθε περίπτωση ότι είναι να γίνει, πρέπει να γίνει ανοιχτά, δημοκρατικά, όπως προβλέπει το καταστατικό μας και χωρίς συμφωνίες κάτω από το τραπέζι», κατέληξε.

Τοποθετήσεις για το ενδεχόμενο συνεργασιών και το Συνέδριο
Για τις προοδευτικές συνεργασίες, την πορεία προς το Συνέδριο του κόμματος, αλλά τις εσωκομματικές φωνές κριτικής τοποθετήθηκαν στην Κεντρική Επιτροπή στελέχη του κόμματος.

Η Όλγα Γεροβασίλη είπε ότι «σήμερα στη χώρα στήνεται μια παγίδα, το σύστημα όταν το συμφέρει ενδύεται αντισυστημικότητα με ύφος εχθροπαθές, με χυδαιότητα, λαϊκισμό, τον απαιτούμενο αντικοινοβουλευτισμό και όσα ψέματα απαιτούνται.

Απ’ την άλλη, υπάρχουν και τα λεκτικά διαπιστευτήρια σοβαρότητας και θεσμικότητας.

Όποιος όμως είναι σοβαρός, θεσμικός, ρεαλιστής δεν κινείται κάνοντας απλά θόρυβο αλλά το εκπέμπει μέσω των αρχών, της συμπεριφοράς και του οραματικού σχεδίου για την πατρίδα που μας αξίζει.

Αντιπολίτευση είναι η θετική πρόταση που θα αλλάξει τη ζωή των πολιτών.

Τονίζω τις λέξεις: επιμονή, υπομονή, σταθερότητα.

Διαφορετικότητες πάντα είχαμε και θα έχουμε. Κριτική ναι. Συζήτηση ναι. Συνθέσεις ναι».

Από την πλευρά του, ο Νίκος Παππάς επισήμανε ότι «η χώρα ζει την πιο βαθιά θεσμική κρίση των τελευταίων δεκαετιών με ευθύνη Μητσοτάκη. Οι Ενώσεις δικαστών και δικηγόρων κινούνται έναντι στη -διορισμένη από τον Μητσοτάκη- ηγεσία του Αρείου Πάγου. Με τον χειρισμό της προανακριτικής επιτροπής, η ΝΔ μεθοδεύει τον υποβιβασμό του κοινοβουλίου. Με την επιλογή ενός στενά κομματικού Προέδρου της Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης άνοιξε τον δρόμο για τη συγκέντρωση των εξουσιών στο πρόσωπό του.

Αυτά αποτελούν ζητήματα γενικευμένου συναγερμού για τις προοδευτικές δυνάμεις. Και, βεβαίως, καμία από τις δυνάμεις αυτές δεν πρέπει να υποκύψει σε λαϊκισμό με ακροδεξιά φύτρα.

-Σωστά ο Σωκράτης Φάμελλος διατύπωσε την πρόταση για συνεργασίες. Είναι ψηφισμένη μας πρόταση. Η θέση για νέο φορέα δεν είναι.

Είμαστε υπέρ των συνεργασιών. Στη βάση σαφούς προγράμματος. Για να ξέρει ο λαός τι θέλουμε και γιατί κάποιος συμπορεύεται ή δεν συμπορεύεται μαζί μας. Συνυπογράφω την πρόταση Μουζάλα, που μεταξύ άλλων λέει ότι τα προγραμματικά μας θεμέλια πρέπει να περιλαμβάνουν: Δημόσια τράπεζα, ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο, δημόσιο διυλιστήριο, φορολόγηση των υπερκερδών, αντιμετώπιση του στεγαστικού, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, την αύξηση των δαπανών για την Παιδεία και την Υγεία στο επίπεδο του μέσου όρου της ΕΕ».