Τους πέντε λόγους για τους οποίους το Ισλαμικό Κράτος έχει βάλει στο στόχαστρο του την Ευρώπη αναλύει σε εκτενές δημοσίευμά στην ιστοσελίδα του, στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων στις Βρυξέλλες, το περιοδικό «TIME».

Από το έντονο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει, στην πολιτική δημαγωγία. Η Ευρώπη έχει γίνει το «σημείο μηδέν» για τους τζιχαντιστές οι οποίοι έκαναν στις Βρυξέλλες την τρίτη μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεσή τους στην Ευρώπη μέσα σε 15 μήνες.

Γιατί, όμως, το Ισλαμικό Κράτος θέλει να «χτυπήσει» την Ευρώπη;

1. Χάνουν έδαφος σε Συρία και Ιράκ

Ο κύκλος βίας στην Ευρώπη ξεκίνησε τον Μάιο τους 2014 στις Βρυξέλλες όταν ένας Γάλλος μαχητής ο οποίος είχε διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος άνοιξε πυρ στο Ισλαμικό Μουσείο και πυροβόλησε τρεις ανθρώπους. Ακολούθησε η επίθεση στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας «Charlie Hebdo» στο Παρίσι, μια επίθεση σε ένα forum στη Δανία, οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο και τα πρόσφατα «χτυπήματα» στο μετρό και στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών.

Σε όλη την Ευρώπη έχουν σκοτωθεί από επιθέσεις τζιχαντιστών περισσότερα από 185 άτομα, ενώ οι 500 εκατ. κάτοικοι της ΈΕ είναι τρομοκρατημένοι. Και μπορεί το Ισλαμικό Κράτος να ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις στο Βέλγιο, ωστόσο, οι προηγούμενες πιστεύεται ότι ήταν «εμπνευσμένες»από την ισλαμιστική οργάνωση και δεν είχαν διοργανωθεί από εκείνη.

Συνολικά το Ισλαμικό Κράτος έχει πραγματοποιήσει περίπου 75 τρομοκρατικές επιθέσεις σε 20 χώρες, εκτός Συρίας και Ιράκ. Ενώ, λοιπόν, συνεχίζει να χάνει έδαφος σε Ιράκ και Συρία -έχει χάσει σχεδόν το 22% του εδάφους του στις δύο αυτές χώρες από τον Ιανουάριο του 2015 και το 8% μόνο κατά τους τελευταίους τρεις μήνες- ο κόσμος πρέπει να προετοιμάζεται για νέες επιθέσεις.

2. Δεξαμενή στρατολόγησης στην Ευρώπη

Οι τοποθεσίες στις οποίες επέλεξαν να «χτυπήσουν» οι τζιχαντιστές στην Ευρώπη μπορεί να φαίνονται τυχαίες, αλλά δεν είναι. Από το 2012 έως το 2015 πάνω από 400 άνθρωποι έφυγαν από το Βέγλιο και πήγαν στο Ιράκ και τη Συρία. Παράλληλα, ε η 1.200 άνθρωποι ταξίδεψαν από τη Γαλλία προς το Ιράκ και τη Συρία για να ενταχθούν στην τζιχάντ.

Οι δύο χώρες με τις περισσότερες επιθέσεις είναι και τα δυο κράτη με την μεγαλύτερη «παραγωγή» μαχητών για την ισλαμική τρομοκρατία

3. H προσφυγική κρίση

Το Ισλαμικό Κράτος όχι μόνο έχει βρει πρόσφορο έδαφος στην Ευρώπη λόγω της στρατολόγησης απογοητευμένων νεαρών μουσουλμάνων, αλλά εκμεταλλεύεται επίσης την γεωπολιτική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, την προσφυγική κρίση.

Το 2015, πάνω από ένα εκατομμύριο μετανάστες εισήλθαν στην Ευρώπη. Στους πρώτους μήνες του 2016, ακόμη 135.000 κατάφεραν να φτάσουν από την θάλασσα στα ελληνικά νησιά.

Σύμφωνα με το «TIME», αποτελεί κεντρική στρατηγική του Ισλαμικού Κράτους η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη να συγχέει τους πρόσφυγες με τους τρομοκράτες.

Με την προσφυγική κρίση, το ISIS έχει αναγνωρίσει μια χρυσή ευκαιρία για να ενισχύσει περαιτέρω την αφήγηση του σχετικά με έναν «πολιτισμικό πόλεμο» που μαίνεται ανάμεσα στο Ισλάμ και στη Δύση και η αλήθεια είναι ότι πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν συμβάλλει και αυτοί με την ρητορική τους στην επίτευξη του βασικού αυτού στόχου των τρομοκρατών. Άλλωστε, ένας από τους τρομοκράτες που χτύπησαν το Stade de France στο Παρίσι, έφερε πλαστό διαβατήριο από την Συρία.

4. Κατακερματισμένη ευρωπαϊκή ενότητα

Αν και είναι ακόμα πολύ νωρίς για να πούμε πόσο αποτελεσματικά έχει χρησιμοποιήσει το Iσλαμικό Κράτος την πολιτική της Ευρώπης έναντι των μουσουλμάνων προσφύγων ως εργαλείο στρατολόγησης, είναι προφανές ότι έχει επιτύχει να προκαλέσει προβλήματα στην πολιτική ενότητα της. Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο της πολιτικής της ισχύος, ακόμα και μετά την ενορχήστρωση από μέρους της της συμφωνίας με την Τουρκία.

Έπειτα από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες, οι Ευρωπαίοι θα είναι σίγουρα ακόμη πιο επιφυλακτικοί στο να επιτρέψουν και σε εκατομμύρια άλλους ανθρώπους από μια μουσουλμανική χώρα να ταξιδεύουν ελεύθερα προς την Ευρώπη.

Η καρδιά του ευρωπαϊκού εγχειρήματος ήταν ανέκαθεν η συμφωνία του Σένγκεν, η οποία και προέβλεπε την ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και υπηρεσιών στις ευρωπαϊκές χώρες-μέλη της ΕΕ. Και ενώ ορισμένες χώρες άρχισαν να υψώνουν τοίχους το καλοκαίρι, σε μια προσπάθεια να ανακόψουν τη ροή των προσφύγων, τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο σοβαρά μετά και τις επιθέσεις του Νοεμβρίου στο Παρίσι και την απόφαση του ιδρυτικού μέλους της ΕΕ, την Γαλλία, να εισάγει αυστηρότερους ελέγχους στα σύνορα της. Ξαφνικά, η θέσπιση των συνοριακών ελέγχων θεωρήθηκε όχι ως ένα ζήτημα διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών, αλλά ένα ζήτημα εθνικής επιβίωσης. Αυτό είναι και η πιο κακή είδηση για το πιο φιλόδοξο πολιτικό εγχείρημα του περασμένου αιώνα.

5. Απειλητικά δημοψηφίσματα

Μια μεγάλη πρόκληση για την Ευρώπη θα είναι το επικείμενο δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο οποίο και οι πολίτες της χώρας θα αποφασίσουν αν θέλουν να φύγουν ή να μείνουν στην Ε.Ε..

Ωστόσο, την ίδια ώρα, το 53% των Γάλλων και περισσότερο από το 45% των Γερμανών, των Ισπανών και των Σουηδών δηλώνουν σε δημοσκοπήσεις ότι επιθυμούν και αυτοί να ακολουθήσουν το παράδειγμά της Βρετανίας και να πραγματοποιήσουν δημοψηφίσματα σχετικά με την παραμονή των κρατών τους εντός της Ε.Ε.

Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν οι τζιχαντιστές πραγματοποιούσαν μια τρομοκρατική επίθεση στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν το δημοψήφισμα;, διερωτάται το «TIME» και συνεχίζει: Οι ηγέτες του ISIS έχουν κάθε κίνητρο να αποσταθεροποιήσουν περαιτέρω την Ήπειρο και την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα έχουν απ' ότι φαίνεται πολλές ευκαιρίες για να το πράξουν στο μέλλον. Αυτό κάνει την Ευρώπη πρωταρχικό στόχο των τρομοκρατών οι οποίοι θέλουν να δουν το Ισλαμικό Κράτος να αναπτύσσεται.