Στις άμεσες συνέπειες , είναι η διατάραξη των εμπορικών σχέσεων. Οι ελληνικές εξαγωγές προς το Ηνωμένο Βασίλειο φτάνουν σε ετήσια βάση τα 2,5 δις ευρώ ( 1,4% του ΑΕΠ ) και αφορούν κυρίως τρόφιμα, φρέσκα και τυποποιημένα. Η υποτίμηση της αγγλικής λίρας έναντι τους ευρώ και του δολαρίου που θα ακολουθήσει την αποχώρηση της χώρας από την ΕΕ , θα κάνει αυτόματα τα ελληνικά τρόφιμα ακριβότερα . Σε συνδυασμό και με την μείωση της αγοραστικής δύναμης των Βρετανών ( λόγω της υποτίμησης του νομίσματος ) θα πλήξουν τις ελληνικές εξαγωγές, σε μια ευρωπαϊκή χώρα την στιγμή που οι προβλέψεις για ανάκαμψη, στηρίζονται στην αισιοδοξία για περισσότερες εξαγωγές και επενδύσεις

Στο τουριστικό τομέα, το κόστος θα εξαρτηθεί από την διάρκεια της κρίσης που θα προκαλέσει το Brexit. Η Ελλάδα δέχεται κάθε καλοκαίρι περίπου 2 εκ Άγγλους τουρίστες ,με ένα μέσο όρο 9 διανυκτερεύσεων για τον κάθε ένα. Τα συνολικά έσοδα του τουριστικού κλάδου φτάνουν τα 1,5 δις ευρώ. Σε ότι αφορά την φετινή τουριστική περίοδο ,οι επιπτώσεις θα είναι περιορισμένες αφού τα πακέτα έχουν κλείσει και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι κάποιες ακυρώσεις , αλλά όχι σε μεγάλους αριθμούς. Αν όμως οι επιπτώσεις είναι έντονες μέχρι και τις αρχές του 2017, τότε θα έχουμε πρόβλημα. Η Ελλάδα θα είναι ακριβότερη για τους Βρετανούς και άρα λιγότερο επιθυμητός τουριστικός προορισμός. Βεβαίως, αναμένεται ο τουριστικός κλάδος να λειτουργήσει επιθετικά μειώνοντας τις τιμές αλλά είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν σημαντικές απώλειες για τον μοναδικό αναπτυσσόμενο κλάδο της οικονομίας.

Μια ακόμη άμεση συνέπεια , προέρχεται από το γεγονός ότι η Μεγάλη Βρετανία είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό κέντρο . Μάλιστα έχει συναλλαγές με τον ελληνικό τραπεζικό σύστημα που φτάνουν τα 42 δις ευρώ.

Το ποσό αυτό συγκεντρώνεται από λογαριασμούς που τηρούν οι ελληνικές τράπεζες σε Βρετανικές, τοποθετήσεις σε ομόλογα (κρατικά και εταιρικά ) και μετοχές που διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο του Λονδίνου. Η κάθετη πτώση των τιμών σε ένα ενδεχόμενο Brexit, θα μειώσει και την αξία του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών Τραπεζών, οι οποίες προσπαθούν ακόμη να ξεπεράσουν τις συνέπειες της ελληνικής κρίσης.

Έλληνες κάτοικοι της Μ Βρετανίας, οι κατέχουν γραφεία ή και έδρες επιχειρήσεων ( Ναυτιλιακές Real Estate ) και φοιτητές βρετανικών πανεπιστημίων θα ζήσουν την δική τους περιπέτεια. Περιορισμοί στις δαπάνες και αναβολή επενδύσεων για τους επιχειρηματίες, υψηλότερα δίδακτρα στους φοιτητές .

Λόγω ΕΕ

Ένα ακόμη πακέτο συνεπειών θα έρθει «δια της τεθλασμένης» . Με την αποχώρηση της Μ Βρετανίας από την ΕΕ ανοίγει μια ετήσια τρύπα από 4 έως και 7 δις ευρώ στον ετήσιο προϋπολογισμό της ΕΕ,η οποία θα πρέπει να καλυφθεί με μεγαλύτερη συμμετοχή των υπολοίπων κρατών μελών.

Δεν είναι καθόλου απίθανο, κάποια από τα κράτη μέλη να διεκδικήσουν εκπτώσεις ανάλογες της Αγγλίας στο κοινοτικό προϋπολογισμό, μειώνοντας ακόμη περισσότερο τα διαθέσιμα κονδύλια για τις ποιο ευάλωτες οικονομικά χώρες, με πρώτη απ όλες την Ελλάδα.

Ακόμη και αν αυτό δεν συμβεί, η κάλυψη της τρύπας, στο μερίδιο που της αναλογεί η Ελλάδα θα απαιτήσει να πληρώνει κάθε χρόνο στον κοινοτικό προϋπολογισμό περίπου 150 εκ ευρώ μεγαλύτερη συμμετοχή.

Αν αποφασιστεί το κενό να κλείσει με περικοπές του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν περιορισμοί για τα χρήματα που θα αποδίδονται στα κράτη μέλη για έργα του ΕΣΠΑ ΙΙ, του πακέτου Γιουνκέρ και ίσως την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος. Όλα αυτά την στιγμή, που η Ελλάδα αναζητά περισσότερους και όχι λιγότερους κοινοτικούς πόρους .

Εκτός από τα θέματα προϋπολογισμού η διάσπαση της ΕΕ θα έχει συνέπειες και στις προοπτικές ανάπτυξης της Ένωσης, της Ευρωζώνης και τελικά της Ελλάδας. Τούτο την στιγμή που την Τετάρτη, η εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Ντέλια Βελκουλέσκου χαρακτήρισε εκ των προτέρων τις παραδοχές και τις προβλέψεις που έχουν γίνει από τους Ευρωπαίους για το ελληνικό πρόγραμμα, φιλόδοξες και λίγο αργότερα ανέφικτες. Σε πιο πρακτική βάση αν καθυστερήσει η ανάκαμψη της οικονομίας ανατρέπεται και οι μακροοικονομικές προβλέψεις για την Ελλάδα ενώ αλλάζει - προς το χειρότερο - και η λύση για την ελάφρυνση του χρέους.

Όλα αυτά, χωρίς να υπολογιστεί η περαιτέρω άνοδος του Ευρωσκεπτικισμού που θα κάνει πολλές κυβερνήσεις να θεωρήσουν ότι οι αδύναμες οικονομίες τις ΕΕ και της Ευρωζώνης , οι οποίες ζουν με δάνεια είναι «ένα βάρος που θα πρέπει να ξεφορτωθούν».