Όσοι χρησιμοποιούν το Facebook και διαθέτουν μεγάλα δίκτυα ηλεκτρονικών φίλων, έχουν αυξημένη πιθανότητα να ζήσουν περισσότερο, σε σχέση με όσους απέχουν από τα κοινωνικά δίκτυα, αρκεί αυτή η χρήση του δικτύου να «μεταφράζεται» επίσης σε κοινωνικές σχέσεις και δεσμούς στον πραγματικό κόσμο.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε για πρώτη φορά μια νέα αμερικανική έρευνα, με τη συμμετοχή του γνωστού Ελληνο-αμερικανού Νικόλα Χρηστάκη, καθηγητή του Πανεπιστημίου Γέιλ και συγγραφέα του βιβλίου «Συνδεδεμένοι».

Όμως το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής ισχύει κυρίως για όσους αποδέχονται τους περισσότερους φίλους, αλλά όχι για όσους υποβάλλουν τα περισσότερα αιτήματα φιλίας στο Facebook. Επίσης, το πόσα likes παίρνει κανείς στις αναρτήσεις του, δεν φαίνεται να συνδέεται με την μακροζωία.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), συσχέτισαν στοιχεία για 12 εκατομμύρια χρήστες του Facebook στην Καλιφόρνια (γεννημένους μεταξύ 1945-1989), με στοιχεία για την υγεία και τη διάρκεια ζωής τους.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο μέσος χρήστης του Facebook έχει περίπου 12% μικρότερη πιθανότητα να πεθάνει πρόωρα σε ένα οποιοδήποτε έτος, σε σχέση με κάποιον που δεν χρησιμοποιεί το κοινωνικό δίκτυο.

Επιπλέον, όσοι έχουν τη μεγαλύτερη δραστηριότητα και αποδέχονται τους περισσότερους φίλους στο Facebook, φαίνεται να έχουν επίσης μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής, σε σχέση με όσους έχουν μικρότερα δίκτυα ηλεκτρονικών φίλων. Με άλλα λόγια, το να είναι κανείς δημοφιλής, πιθανώς ευνοεί τη μακροζωία, αν και θα μπορούσε επίσης να ισχύει το αντίστροφο, δηλαδή οι εκ φύσεως υγιέστεροι, άρα πιο μακρόβιοι άνθρωποι γίνονται πιο δημοφιλείς. Όμως, δεν φαίνεται να ισχύει το αντίστροφο, δηλαδή όσοι υποβάλλουν τα περισσότερα αιτήματα διαδικτυακής φιλίας, δεν ζουν παραπάνω.

«Διαπιστώσαμε ότι οι άνθρωποι με περισσότερους φίλους online είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν, σε σχέση με όσους είναι αποσυνδεμένοι. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ότι τα κοινωνικά μέσα έχουν αρνητική επίπτωση στην υγεία», επισήμαναν οι ερευνητές, οι οποίοι διαβεβαίωσαν ότι το ίδιο το Facebook δεν παρενέβη και δεν επηρέασε με κάποιο τρόπο τα ευρήματά τους.

Όπως δήλωσε ο μόνιμος συνεργάτης του Χρηστάκη, καθηγητής Τζέημς Φάουλερ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, «αυτό που βρήκαμε είναι, ευτυχώς για σχεδόν όλους τους χρήστες του Facebook, μια σχέση ανάμεσα στην ισορροπημένη χρήση του δικτύου και στον μικρότερο κίνδυνο θνησιμότητας».

Η σχέση γενικότερα ανάμεσα στα πραγματικά κοινωνικά δίκτυα και στη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής είχε γίνει αντιληπτή ήδη από το τέλος της δεκαετίας του 1970 (με πρώτη τη Λάιζα Μπέρκμαν το 1979). Τώρα αυτή η συσχέτιση φαίνεται πως επεκτείνεται και στα ηλεκτρονικά κοινωνικά δίκτυα. Σύμφωνα με μια εκδοχή, αυτό οφείλεται στο ότι δίκτυα όπως το Facebook συχνά συντηρούν και διευρύνουν τις διαπροσωπικές επαφές των ανθρώπων και στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στον κυβερνοχώρο.

Οι ερευνητές διευκρίνισαν πάντως ότι αν κανείς δεν κάνει λελογισμένη χρήση, αλλά περνάει ατελείωτες ώρες στο Facebook και παράλληλα δεν συνδέεται με άλλους ανθρώπους μέσω πραγματικών σχέσεων, τότε αυτό δεν είναι υγιές.

Τόνισαν, επίσης, ότι η έρευνά τους δείχνει μεν μια συσχέτιση ανάμεσα στο Facebook και στη διάρκεια ζωής, αλλά δεν αποδεικνύει ότι η χρήση του Facebook επιδρά άμεσα και αποτελεί την αιτία για καλύτερη υγεία και μακροζωία.