Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν είναι και ιδιαίτερα συμπαθής στους Έλληνες. Έχει προκαλέσει αρκετές φορές, φαίνεται να θέλει την Ελλάδα εκτός ευρώ και έχει υπερβολικές απαιτήσεις από την Αθήνα. Το παρελθόν του δεν είναι και τόσο... καθαρό, ενώ έχει επιζήσει από δολοφονική επίθεση εναντίον του.

Μία ημερομηνία τον έχει σημαδέψει και δεν πρόκειται να την ξεχάσει για όσο ζει. Η 12η Οκτωβρίου 1990 έμελλε να είναι η μέρα που θα άλλαζε για πάντα τη ζωή του κορυφαίου στελέχους της κεντροδεξιάς Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU).

Κατά τη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας του στην περιοχή Oppenau, κοντά στο Freiburg, σημειώθηκε απόπειρα δολοφονίας από τον Ντίτερ Κάουφμαν.

Ο Κάουφμαν περίμενε υπομονετικά να ολοκληρώσει την ομιλία του ο Σόιμπλε για να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του, κάτι που έγινε έπειτα από 30 λεπτά.

Τη στιγμή της αποχώρησης του Γερμανού πολιτικού, έβγαλε μέσα από τη μαύρη δερμάτινη καμπαρντίνα του ένα μικρό περίστροφο, το οποίο είχε κλέψει από το ντουλάπι του κυνηγού πατέρα του.

Από απόσταση αναπνοής σημάδεψε και πυροβόλησε τρεις φορές.

Η πρώτη σφαίρα βρήκε τον Σόιμπλε στο κεφάλι, συνθλίβοντας τη δεξιά πλευρά του σαγονιού του. Πριν προλάβει κανείς να αντιδράσει, ο Κάουφμαν πάτησε ξανά τη σκανδάλη. Η δεύτερη σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του Σόιμπλε.

Ενστικτωδώς, ο σωματοφύλακάς του προσπάθησε να τον προστατέψει, με συνέπεια να τραυματιστεί σοβαρά και εκείνος με τη σειρά του. «Δεν νιώθω τα πόδια μου», φέρεται να είπε σωριασμένος στο έδαφος μέσα στο αίμα. Η κόρη του, Κριστίν, ούρλιαζε βλέποντας τον πατέρα της πεσμένο στο έδαφος.

Ο Σόιμπλε, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, έμεινε παράλυτος και καθηλώθηκε σε αναπηρική καρέκλα. Ο δράστης της απόπειρας αποδείχθηκε ψυχοπαθής και διατάχθηκε ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρική κλινική. Ο Σόιμπλε πήρε εξιτήριο από την κλινική Langensteinbach στις 22 Νοεμβρίου 1990, έχοντας χρειαστεί να δώσει μάχη για να παραμείνει στη ζωή.

Ο Κάουφμαν επιχείρησε να δικαιολογήσει την πράξη του, ισχυριζόμενος πως ο Σόιμπλε ήταν σύμβολο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ήθελε να προκαλέσει ψυχολογικό, αλλά και σωματικό τρόμο με την πράξη του. Ο δράστης έστελνε στο υπουργείο Εσωτερικών επιστολές διαμαρτυρίας, στις οποίες ανέφερε ότι τα ραδιοκύματα των κεραιών τον διαπερνούσαν, προκαλώντας του αφόρητους πόνους. Είχε μάλιστα δύο φορές προσπαθήσει να κινηθεί νομικά εναντίον της κυβέρνησης και, όπως ανέφερε και στην απολογία του, αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, γιατί το υπουργείο δεν έδωσε σημασία στις εκκλήσεις του για βοήθεια.

Από τότε ο Σόιμπλε είναι ανάπηρος. Δεν μπορεί να λειτουργήσει τα κάτω άκρα του και μετακινείται με τη βοήθεια αναπηρικού αμαξιδίου. Έχει να περπατήσει εδώ και 25 χρόνια.

Λίγες εβδομάδες πριν τη δολοφονική απόπειρα, ο Σόιμπλε, που αγαπούσε τα σπορ, έπαιζε τένις, ποδόσφαιρο, ενώ έκανε και σκι στον ελεύθερο χρόνο του.

Το βρόμικο παρελθόν του Σόιμπλε

Ο Σόιμπλε δεν άργησε να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή. Του πήρε μόνο έξι εβδομάδες και επανήλθε έτοιμος. Ωστόσο, το 2000 ένα σκάνδαλο παρέσυρε και τον σκληρό Σόιμπλε, ο οποίος όμως κατάφερε να επιζήσει –πολιτικά– και από αυτό.

Στην πολιτική του διαδρομή συναντά τον Χέλμουτ Κολ, αρχικά μέντορά του και στη συνέχεια ορκισμένο εχθρό του.

Ο Σόιμπλε είχε αναγνωριστεί ήδη ως «ο διάδοχος του Κολ», ένας χαρακτηρισμός που τον συνόδευσε και τα επόμενα χρόνια. Εξάλλου, ο ίδιος ο Χέλμουτ Κολ τον παρουσίαζε ως διάδοχό του, τροφοδοτώντας τα σενάρια. Συχνά ο καγκελάριος της Γερμανίας ανέφερε πως «Ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ ηγήθηκε των ΗΠΑ από μια αναπηρική καρέκλα μέσω της Μεγάλης Ύφεσης και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου», εκφράζοντας την πίστη του στις δυνατότητες του Σόιμπλε.

Το 1997 ο Κολ αποφασίζει πως θα ηγηθεί ο ίδιος των Χριστιανοδημοκρατών στην εκλογική μάχη. Ο Κολ χάνει τις εκλογές το 1998 από τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, με πολλούς αναλυτές να υποστηρίζουν πως, ενδεχομένως, αν ο Κολ είχε παραιτηθεί και είχε αναλάβει ο Σόιμπλε, η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική. Η ήττα του Κολ, ωστόσο, θα φέρει τον Σόιμπλε στην ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών.

Στο πλευρό του τότε ως αναπληρώτρια ήταν ανερχόμενη ¶νγκελα Μέρκελ.

Το Δεκέμβριο του 1999 ο Κολ εμπλέκεται σε ένα σκάνδαλο για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής του εκστρατείας. Η ¶νγκελα Μέρκελ θα γράψει ένα άρθρο στη Frankfurter Allgemeine Zeitung, στο οποίο υποστήριζε πως το κόμμα θα πρέπει συνεχίσει «χωρίς το γέρικο άλογο του πολέμου», τον Χέλμουτ Κολ. Ο Κολ κατηγορεί τον Σόιμπλε πως βρίσκεται πίσω από αυτό το άρθρο, καθώς εκτιμά πως η νεαρή, τότε, Μέρκελ δεν θα μπορούσε να το γράψει χωρίς την έγκρισή του.

Μετά τον Κολ όμως, και ο Σόιμπλε εμπλέκεται στο σκάνδαλο σχετικά με τη παράνομη χρηματοδότηση των Χριστιανοδημοκρατών.

Αρχικά αρνείται πως έχει λάβει χρήματα από τον έμπορο όπλων Καρλχάιντς Σράιμπερ, ωστόσο λίγο καιρό αργότερα παραδέχεται πως έλαβε 100.000 γερμανικά μάρκα για λογαριασμό του CDU. Απολογείται για την αρχική διάψευσή του και παραιτείται από την προεδρία του κόμματος.

Η αυτοκτονία όμως του οικονομικού υπευθύνου του κόμματος και της κοινοβουλευτικής ομάδας, Βόλφγκανγκ Χίλεν, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, τη στιγμή που στην Μπούντεσταγκ διεξαγόταν η συζήτηση για τα οικονομικά σκάνδαλα της CDU.

Η είδηση του θανάτου διέκοψε τη συνεδρίαση της γερμανικής Βουλής, προκειμένου η κοινοβουλευτική ομάδα της CDU να πραγματοποιήσει έκτακτη σύσκεψη υπό τον πρόεδρο του κόμματος, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, καθώς ο Χίλεν ήταν επικεφαλής του τμήματος προϋπολογισμού της κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά δεν ήταν βουλευτής.

Λίγο αργότερα και μιλώντας από το βήμα της Μπούντεσταγκ, ο Σόιμπλε ζήτησε συγγνώμη επειδή είχε πει ψέματα ότι δε γνώριζε πως το κόμμα του είχε αποδεχτεί δωρεά 100.000 μάρκων από έναν έμπορο όπλων. «Πριν από λίγες εβδομάδες, από το ίδιο βήμα της Βουλής, όταν η ατμόσφαιρα ήταν κάπως πιο ζωηρή απ' ότι είναι σήμερα, δεν αντέδρασα όπως έπρεπε. Λυπάμαι γι' αυτό και ζητώ συγγνώμη εκ μέρους του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος», τόνισε ο Σόιμπλε μιλώντας στα μέλη της Μπούντεσταγκ.

Ωστόσο, η αξιοπιστία Σόιμπλε έχει τρωθεί... Το παιχνίδι άνοιξε για τη Μέρκελ, με την οποία μέχρι σήμερα έχουν απλά τυπικές σχέσεις και δεν είναι φίλοι, όπως έχει γράψει το Spiegel.